Welcome!

Enja, als je denkt dat het niet mooier kan, wordt het toch nog mooier of indrukwekkender, weet niet wat een beter woord is. De uitzichten, bergen, het groen, de mist, het is prachtig. Het was wel een lange reisdag, maar ook nu was er genoeg te zien en te doen, helaas ook wat minder mooie dingen, zoals een enorm vluchtelingenkamp, waar je stil van wordt. Helaas moest de groep gesplitst worden, omdat het hotel vol was en ik, samen met 6 anderen hebben een hotel aan Lake Mahele

Vanuit Murchison Falls zijn we naar Kibale Forest gereden, weer een lange, maar prachtige rit. Het landschap was al mooi, maar het wordt alsmaar mooier en mooier, bergen, heuvels, theeplantages, groen, groener, groenst. In Kibale was het tijd voor de chimpansee trekking. Vroeg uit de veren, want het startpunt van de trekking is de plaats waar de chimpansees de nacht hebben doorgebracht. Na een tijdje hadden we vier vrouwtjes (waarvan één met baby) gevonden. Ze zaten erg hoog

Vanaf Mbale was het negen uur rijden naar Murchison Falls, van de grens met Kenia naar de grens met Congo. Het was een lange busreis, maar goed te doen. Tot aan de lunch waren het goede wegen, daarna werden de wegen wat minder. Maar er was genoeg te zien onderweg. De vele dorpjes, scholen, kleurrijke kleren, chaos, markten en nog veel meer. Uiteraard ook even de binnenkant van mijn ogen gezien. In de middag reden langs een national park waar we de kans hadden om dieren te zie

Na een middagje relaxen, zijn we in de avond op stap gegaan. Ik had een houten kroegje verwacht, waar we een biertje zouden drinken, maar onze reisleider had andere plannen en heeft ons naar een openlucht loungeclub gebracht. We zouden maar twee drankjes gaan doen. Uiteraard is dat niet gelukt, het was te gezellig. Een uurtje of 2 waren we thuis. De volgende ochtend mochten we “uitslapen”, we vertrokken pas om 9.30. Een paar uurtjes rijden naar Namwenda, dat is een dorp in ee

Eerste indruk Uganda Na een lange reisdag zijn we gisterenavond laat aangekomen in Entebbe. We werden opgewacht door Dunn en zijn team. Hammy, een 2e gids en 3 chauffeurs. Het was donker, dus eigenlijk niets meer kunnen zien. Wel gevoeld overigens, toen we van de hoofdweg afsloegen was er geen weg meer. Op dat moment denk je, dit gaat nog erger worden dan een een homestay, maar opeens draaiden we een hek door en daar lag een meer dan prima hotel. Vanochtend was het vroeg opst